Tunnel 28 is een vluchtdrama van Robert Siodmak uit 1962, een Duits-Amerikaanse coproductie Deze productie is de eerste filmische reactie op het bouwen van de Berlijnse muur op 13 augustus 1961.

De film vertelt gebeurtenissen die plaatsvonden in Oost-Berlijn in januari 1962. Kurt Schröder werkt als chauffeur van de DDR-majoor Eckhardt en zijn vrouw Heidi. Kurt, die in het zicht van de Berlijnse muur woont, heeft een affaire met Heidi. Op een nacht merkt Schröder op hoe zijn vriend Günther Jürgens met een vrachtwagen door de muur probeert te breken om naar het westen te vluchten. Jürgens wordt daarbij vermoord. Günther’s zus Erika zoekt naar Günther wanneer hij niet terugkeert en komt er eindelijk achter dat Kurt hem de muur heeft zien doorbreken. Erika bezoekt vervolgens Kurt in zijn huis, waar hij woont met zijn moeder, oom Albrecht, zus Ingeborg en broertje Helmut. Ze vertelt hem dat ze ook van plan is om de DDR te ontvluchten. Ze weet echter niet dat haar broer Günther is vermoord toen ze probeerde te ontsnappen, en Kurt vertelt het haar ook niet.

Kurt heeft zich in de DDR gevestigd, hij heeft geen grote problemen. Dus hij is niet van plan “eroverheen te komen”. Maar Erika gelooft dat hij een bondgenoot in zich heeft en probeert in onbeperkte naïviteit eenvoudig onder het prikkeldraad te klimmen. Op het laatste moment houdt Kurt haar af van het gedoemde snap-idee en speelt met haar een paar geliefden terwijl de grensbewakers van de DDR naderen. Het eerste vermoeden van een veronderstelde DDR-vluchteling kan met moeite worden weggenomen, maar dan wordt een stuk Erika’s kleding ontdekt in het prikkeldraad. De grenswachten zijn onmiddellijk actief. Je volgt het pad van Erikas naar het huis van Kurt Schröder. Hij verborg haar in een kamer onder de vloer zodat de grenswachten haar daar niet meer zoeken.

Kurt Schröder begint zijn houding ten opzichte van de staat van arbeiders en boeren te heroverwegen en neemt uiteindelijk een verreikende beslissing. Hij wil het hele gezin naar het Westen brengen. De buurvrouw Marga Wegener, wiens man al in het Westen is, wil graag meedoen. Kurt heeft een plan om een ​​tunnel onder de muur te graven. Hij neemt alle planning gedetailleerd over, maar is niet van plan Oost-Berlijn zelf te verlaten. Terwijl de kapel van oom Albrecht, een muzikant, luid speelt, begint het boren in de kelder. Kurt stelt buiten een bewaker in om te kijken of er iets tegen haar brouwt. Een andere overwinnaar, Walter Brunner, werd al snel lid van de samenzweerderige groep. Terwijl Kurt koortsachtig bezig is met het bouwen van de tunnel, worden zijn gevoelens voor de zeer jonge Erika sterker. Eindelijk neemt hij moed en geeft toe dat haar broer Günther dood is. Kurt probeert haar te troosten. Hij weet nu dat hij en Erika naar het westen zullen vluchten als de tunnel klaar is.

De graafwerkzaamheden werden voltooid op 27 januari 1962. Kurt komt als eerste West-Berlijn binnen op proef. De massale uittocht zal de volgende nacht plaatsvinden. Marga Wegener maakt echter een cruciale fout. In de overtuiging dat de ouders van Erika op de hoogte waren van de ontsnapping van haar dochter, praat ze erover met hen. Maar de vader van Erika, professor aan de universiteit, is zeer loyaal aan de lijn en onthult het ontsnappingsplan van majoor Eckhardt. Kurt leert van zijn geliefde Heidi, de vrouw van de majoor, dat ze hem al zochten. Kurt heeft daarom haast. Thuis moet hij er ook achter komen dat oom Albrecht enkele van zijn bandleden heeft binnengehaald die ook willen ontsnappen. Het aantal tunnelvluchtelingen is daarmee toegenomen tot 28. De politie heeft zich al in zijn huis verplaatst als de gewaagde ontsnapping begint. Kurt wil de laatste zijn die door de tunnel kruipt om zich van achteren te beveiligen. Wanneer een grenswachter hem ziet, schiet hij en verwondt Kurt. Met zijn laatste kracht maakte Kurt het ten westen van Berlijn. Hij stort de tunnel in en wordt door Erika naar buiten getrokken.